ما چون ز دری پای كشیدیم كشیدیم   /    امید ز هر كس بریدیم بریدیم

دل نیست كبوتر كه چو برخاست نشیند   /    از گوشه ی بامی كه پریدیم پریدیم

رم دادن صید خود از آغاز غلط بود /    حالا كه رماندی و رمیدیم رمیدیم

كوی تو كه باغ ارم روضه ی خلد است   /    انگار كه دیدیم ندیدیم ندیدیم

صد باغ بهار است و صدای گل و گلشن    /    گر میوه ی یك باغ نچیدیم نچیدیم

سر تا به قدم تیغ دعائیم و تو غافل   /    هان واقف دم باش رسیدیم رسیدیم

وحشی سبب دوری و این قسم سخن ها   /    آن نیست كه ما هم نشنیدیم شنیدیم

                                                                               "وحشی بافقی"